Tegen een nieuwe telescoop
heb ik heus geen bezwaar.
Maar als ik er een koop
is het een inkijkexemplaar.



Ik liep ooit op het strand, het was tijdens en zomernacht
Nergens mensen en ook in mijn hoofd geen gewoel
Ik genoot van de stilte, de zee en de sterrenpracht
Maar er gonsde ook ergens zo'n eeuwig gevoel
Het was de pijn van het zijn
Die je meedraagt, je hele leven
Diep van binnen is ieder mens alleen
Het was de pijn van het zijn
Door de dichter steeds weer beschreven
Laat maar toe want je kunt er niet omheen

Als ik vrij met mijn Lief is dat telkens weer zeer intens
Een mysterie waarin iets nieuws wordt ingewijd
EEN gedachte, EEN lichaam, versmelting tot supermens
Maar ook dan word je steeds ingehaald door de tijd
Het is de pijn van het zijn
Die je meedraagt, je hele leven
Diep van binnen is ieder mens alleen
Het is de pijn van het zijn
Door de dichter steeds weer beschreven
Laat maar toe want je kunt er niet omheen

Soms dan maak ik een lied en dan zegt men: 'Jij hebt talent!
In je tekst en muziek zit zo'n prachtig gevoel! '
Toch heb ik steeds mijn twijfels bij zo'n heerlijk compliment
Want het lukt nooit te zeggen wat ik nou bedoel
Het is de pijn van het zijn
Die je meedraagt, je hele leven
Ieder mens vraagt zich af: waarvoor, waarheen?
Het is de pijn van het zijn
En geen antwoord wordt prijsgegeven
Want die vragen, ze houden je op de been


Ik ging even naar
de evenaar.
Het was daar
maar even naar
en iets wat ik nooit
meer evenaar.


Ik hoor niet bij de rijkelui
met al hun modieus gepraat
Hun doel is slechts een maatkostuum
rond hun gestolen ruggegraat

Ik hoor niet bij de arbeiders
zij missen ieder onderscheid
Hun mening wordt voor ze gemaakt
Trots zijn ze op hun dommigheid

Ik hoor niet bij de kunstenaars
mijn ego is daarvoor te licht
En God en sport en wetenschap
vinden mijn huisdeur naadloos dicht

Want ik weet: ik ben geboren
om alleen bij jou te horen


Middel tegen overpotentie

Ik heb mijn piemel afgericht
Ik sla hem met een bakpan
Hij zingt een toontje lager nu
Sterker nog, hij wordt er hard van


Wat is de zin van het bestaan?
Als je die vraag niet stelt maar zingt
Verandert alles in muziek
De vraag lost op in wat er klinkt
En als je heel goed horen kunt
Dan hoor je telkens, jaar na jaar
De oerkreet die het leven viert
En hij gaat zo: Hou van elkaar!


Arieforismen

De vraag niet te durven stellen is hem beantwoorden.

Voor het vinden van wijsheid is nadenken onbruikbaar.
Maar voordat je dat inzicht verwerft moet je eerst heel veel nadenken.

Hoe meer schminck, hoe slechter de clown.

Iemand die laat zien hoe het niet moet heeft ook een voorbeeldfunctie.